Selecteer een pagina
Home » Loslaten » Dat stemmetje: DAT KUN JIJ NIET!

Dat stemmetje: DAT KUN JIJ NIET!

door | 6 mrt, 2022 | Loslaten

Dat ging ik weer. Al jaren geef ik les en trainingen. Van jong tot oud met heel veel plezier. En altijd was men blij als ik er was. Mijn manier van lesgeven en voorlichting is altijd afgestemd op de doelgroep. Serieus maar met ruimte voor een kwinkslag en interactie tussen de deelnemers.

En dan vanuit het niets was hij er weer. Altijd in de vroege ochtend op de rand van m’n bed. Dat stemmetje, soms vlak voor een training, soms dagen eerder. Hij fluisterde: dit keer komen ze erachter dat je het helemaal niet kunt. Wie ben jij nou helemaal? Wedden dat ze het meteen zien als je je mond open doet. Loser!

Ik voelde mezelf ineenkrimpen. Zie je wel. Betrapt!! De stem was zo overtuigend. En met de regelmaat van iemand die steeds hetzelfde deuntje trommelt bleven de woorden zich herhalen.
Er kwam een knoop in mijn maag. Hierdoor werd mijn ademhaling oppervlakkiger. Mijn stem stokte terwijl ik nog geen woord hoefde te zeggen.

Ik herkende de stem direct. Het was die leraar met wie ik geen klik had. Hij vond me vervelend. Ik had vrijwillig een lager opleidingsniveau gekozen omdat mijn vriendinnen ook naar die school gingen. Daar vond hij wat van. En ik, ik had eerlijk gezegd niet veel uitdaging op school en ging andere dingen doen. De cijfers waren meestal goed, dus ik maakte me nooit zoveel zorgen. Als er dan wel eens een wat minder cijfer tussen zat, pakte de leraar dat aan om mij neer te sabelen. Zie je wel, jij bijdehandje, je denkt dat je slim bent, maar dit cijfer bewijst maar weer eens het tegendeel.

Deze woorden nestelden zich in mijn onderbewustzijn. En steeds weer kwamen ze naar boven als ik aan niets nieuws begon. Dat kon een opleiding zijn of een opdracht. Hij beheerste mijn leven. Ik durfde geen nieuwe stappen meer te zetten.
Wat was er toch mis met mij? Waarom steeds weer die stem? Ik ging op zoek. Al snel kwam ik uit bij het imposter syndroom. Dat betekent dat ik mij een oplichtster voelde. Alle stukjes vielen op z’n plaats. Nu nog zoeken naar een oplossing. Dat bleek nog niet zo eenvoudig. Bij de hulp die ik zocht kwam ik steeds weer uit bij praten en nog eens praten. Maar in plaats dat het mij hielp bevestigde het alleen maar.

Tot ik bij de opleiding Body Mind Release (BMR) terecht kwam. Deze opleiding deed ik omdat ik vaak bij mijn cliënten die ik als counselor begeleidde bemerkte dat praten en herhalen bevestiging betekende. Hierdoor verliepen trajecten lang. Bij BMR ga je niet in de bevestiging of ruim je op maar gooi je weg. Ballast die je beperkt bewaar je niet. Dat is nutteloos en lost niets op. Door weg te gooien komt er ruimte voor gevoelens waar je wel vreugde en vooruitgang kunt halen.
Door zelf het hele traject te doorlopen kwam ik erachter dat ook ik los kon laten. Na drie weken waren de rare dromen minder. Toen mij gevraagd werd een lezing te geven was er niemand die mij in de vroege ochtend wekte om mij te vertellen dat ik het niet kon. De leraar was met pensioen en ik…. Ik had het vertrouwen in mijzelf hervonden.

Over mij

Blogs. Ik schrijf ze om voor jou herkenning te creëren. Schrijven helpt mij voor mezelf om gedachten op een rijtje te zetten. Teruglezen geeft mij vaak nieuwe inzichten. Daarom zet ik het als gecertificeerd e-coach ook in bij sommige trajecten. Een dagboek dat terug praat.

Gerelateerde artikelen

Beren op de weg. Geef ze een knuffel

Beren op de weg. Geef ze een knuffel

We hebben hem denk ik allemaal gehad en misschien nog. Een knuffelbeer. Je kan je je leven zonder hem bijna niet voorstellen. Hij is je alles. Maar dan op een dag gebeurt het. Je liefste hobby wordt je ergste angst. Of dat wat je ooit het leukst vond om te doen is nu je grootste horde om te nemen. Om je angst te omzeilen doe je het maar niet meer. En dat kan van alles zijn.

lees verder
Wanneer was ik voor het laatst blij?

Wanneer was ik voor het laatst blij?

En toen was daar dat theezakje dat aan me vroeg: wanneer was jij voor het laatst echt blij? In mijn drukte viel ik ineens stil. Wanneer was ik blij? Echt blij???? Ik kon het oprecht niet zeggen. Zelfs toen mijn kat na negen maanden gevonden werd op vijftien kilometer afstand van huis lag er een schaduw over m’n blijdschap. Door alles wat ik had meegemaakt. De klik van de waterkoker haalde mij uit m’n gepeins. Ik zette thee en besloot dat het even klaar was. De telefoon ging, appjes stroomden binnen en een SMS dat ik voicemail had negeerde ik. Nu was ik even aan de beurt. Met een mega groot glas thee zakte ik op de bank.

lees verder
De ballast in je rugzak

De ballast in je rugzak

Heb jij al eens gekeken wat er in je geestelijke rugzak zit? Zet hem eens voor je en gooi je hem leeg. Schrik jij ook van wat je er allemaal aan geestelijke ballast in bewaart? Hoe fijn zou het zijn als je al die ballast eens uit gaat sorteren. Als een zolderkamer die te lang dicht is geweest. Wegdoen wat overbodig is, troep die je eigenlijk kwijt wil maar waar je nog geen afscheid van kunt of durft te nemen. Maar het ligt wel in de weg. Het geeft je meteen de kans het mooie goed te verpakken en te bewaren.

lees verder

0 Reacties

Verzend een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Tweet
Share
Share
Pin