Selecteer een pagina
Home » Loslaten » Beren op de weg. Geef ze een knuffel

Beren op de weg. Geef ze een knuffel

door | 17 aug, 2021 | Loslaten

Neem bijvoorbeeld mijzelf. Omdat een jongetje bij mij ooit een spin achter in m’n trui had gestopt was ik niet gewoon bang maar panisch voor spinnen. Bij het zien alleen al ging ik letterlijk onderuit. Ging buiten staan wachten als er een in huis was en ik alleen thuis. Ik ben ooit op het aanrecht tegenover de gootsteen geklommen omdat ik er een in de spoelbak zag. Gevolg was dat ik in m’n angst er vanaf viel en m’n heup kneusde. Het werd een obsessie. Iedere keer vertelde ik mezelf dat spinnen eng waren en bij iedere gedachte werd de angst groter en de mogelijke gevolgen van alleen al de gedachte wat mij zou kunnen overkomen erger. Zelfs een plaatje bracht bij in paniek. De spin werd mijn grootste beer op de weg die tussen mij en mijn droom, een huis buiten met een moestuin en kippen in kwam te staan. Tot de dag dat ik besefte dat als ik m’n droom wilde leven ik iets aan m’n angst moest doen.
Met de Body Mind Release methode leerde ik mijn angst een plek te geven waarbij het niet meer de overhand neemt bij mij. Nee ik knuffel geen spinnen en als er eentje zit die groter is dan gemiddeld vraag ik nog om hulp, maar het beheerst mijn leven niet meer. Ik geniet nu van m’n moestuin. Kom ik er een tegen dan ga ik rustig even verderop verder. Maar ik blijf rustig en deal ermee.
Het leren omgaan met en het loslaten van mijn angst heeft ervoor gezorgd dat ik m’n vrijheid terug heb. Ik sta zelf weer aan het roer van de richting die ik wil gaan. In de drie jaar dat wij hier nu wonen heb ik zoveel teruggekregen wat ik in al die jaren verloren was. Ik doe mezelf niet meer tekort en geniet van alles wat ik teruggekregen heb door mijn angst los te laten.

Over mij

Blogs. Ik schrijf ze om voor jou herkenning te creëren. Schrijven helpt mij voor mezelf om gedachten op een rijtje te zetten. Teruglezen geeft mij vaak nieuwe inzichten. Daarom zet ik het als gecertificeerd e-coach ook in bij sommige trajecten. Een dagboek dat terug praat.

Gerelateerde artikelen

Wanneer was ik voor het laatst blij?

Wanneer was ik voor het laatst blij?

En toen was daar dat theezakje dat aan me vroeg: wanneer was jij voor het laatst echt blij? In mijn drukte viel ik ineens stil. Wanneer was ik blij? Echt blij???? Ik kon het oprecht niet zeggen. Zelfs toen mijn kat na negen maanden gevonden werd op vijftien kilometer afstand van huis lag er een schaduw over m’n blijdschap. Door alles wat ik had meegemaakt. De klik van de waterkoker haalde mij uit m’n gepeins. Ik zette thee en besloot dat het even klaar was. De telefoon ging, appjes stroomden binnen en een SMS dat ik voicemail had negeerde ik. Nu was ik even aan de beurt. Met een mega groot glas thee zakte ik op de bank.

lees verder
De ballast in je rugzak

De ballast in je rugzak

Heb jij al eens gekeken wat er in je geestelijke rugzak zit? Zet hem eens voor je en gooi je hem leeg. Schrik jij ook van wat je er allemaal aan geestelijke ballast in bewaart? Hoe fijn zou het zijn als je al die ballast eens uit gaat sorteren. Als een zolderkamer die te lang dicht is geweest. Wegdoen wat overbodig is, troep die je eigenlijk kwijt wil maar waar je nog geen afscheid van kunt of durft te nemen. Maar het ligt wel in de weg. Het geeft je meteen de kans het mooie goed te verpakken en te bewaren.

lees verder
Dat stemmetje: DAT KUN JIJ NIET!

Dat stemmetje: DAT KUN JIJ NIET!

En dan vanuit het niets was hij er weer. Altijd in de vroege ochtend op de rand van m’n bed. Dat stemmetje, soms vlak voor een training, soms dagen eerder. Hij fluisterde: dit keer komen ze erachter dat je het helemaal niet kunt. Wie ben jij nou helemaal? Wedden dat ze het meteen zien als je je mond open doet. Loser!

lees verder

0 Reacties

Verzend een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Tweet
Share
Share
Pin