Verandering zit zelden in één grote sprong. Juist de kleine stap die je vandaag zet, brengt je dichter bij waar je wilt zijn.
Het klinkt krachtig. Maar vaak werkt het niet.
Stel je eens twee ladders voor. De ene heeft sporten die dicht op elkaar zitten. Je hoeft je voet maar een klein stukje op te tillen om de volgende trede te bereiken. De andere ladder heeft grote afstanden tussen de sporten. Iedere stap vraagt kracht, evenwicht en moed. Na een paar treden voel je het al in je benen.
Als ik je zou vragen welke ladder je liever beklimt, weet ik bijna zeker dat je voor de eerste kiest.
Toch leggen we onszelf in het dagelijks leven vaak de tweede ladder op.
We verwachten dat we na één gesprek weer verder kunnen. Dat we na een paar weken geen last meer hebben van een gebeurtenis die jarenlang invloed heeft gehad. Dat we ineens anders reageren, beter slapen of geen angst meer voelen.
Misschien is het niet vreemd dat we onderweg uitgeput raken.
Niet omdat we niet vooruit willen, maar omdat de afstand tussen de sporten veel te groot is.
"Anderen hebben het veel zwaarder gehad." Het is een gedachte die veel mensen ervan weerhoudt…
De zomer lijkt voor iedereen een tijd van ontspanning en gezelligheid. Maar rouw houdt zich…
Sterk zijn lijkt soms de enige optie. Maar altijd sterk moeten zijn, kost energie. In…
Als je iemand mist. Zomaar ineens. Of je wilt bespreken hoe iemand zich iemand herinnert.…